czwartek, 13 listopada 2014

Balalajka

Wschodnie tajemnice rozgrzewają moje wnętrze. Głos unosi się w powietrzu, taki pierwszy, młody i pewny.

Chyba już nie pamiętam jak to jest mieć odrapane kolana i dłonie krwawiące od kolców pierwszych malin. Jak to jest moczyć stopy w świeżej rosie i wpadać w delikatne pajęczyny. Jak smakuje prawda rozpływająca się w ustach.

Chyba już nie wiem jak smakuje niewinność.

Moje ciało, skulone, ciągle czeka na coś ze ślepą nadzieją, ale gdzieś w środku już wiem że to nigdy nie nadejdzie.

Maiden, maiden tell me again
What can grow, grow without rain,
What can burn for many years,
What can long and cry without tears?





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz