inside every heartbeat

Najsmutniejszy człowiek świata

Siedzi przy moim stole.

Piję herbatę parząc sobie usta.

Jest nie tam gdzie powinien być, nie tam gdzie mógłby. Jest przywiązany do tego miejsca i już nie umie się z niego ruszyć. Nie po tylu latach.

Najsmutniejszy człowiek świata

Milczy.

Nie wiem co mu powiedzieć.

Znamy się od zawsze, zbyt długo żeby wiedzieć cokolwiek o sobie nawzajem.

Najsmutniejszy człowiek świata

Nie wiem że nim jest.

Nie wie co go dotyka i co go wzywa, nie wie, czym jest to coś co go ściska od środka i nie pozwala mu spać.

Ja wiem ale nie odzywam się, przecież jestem zbyt młoda, nic nie rozumiem.

Duszę w sobie słowa którym i tak nie umiem nadać odpowiedniego kształtu i wyrazu.

Boję się o najsmutniejszego człowieka świata.

Błagam, niech już przyjdzie wiosna.